Op de fiets mis je nog steeds niets
Half negen. Een kopje automatenkoffie lauwdampt naast mijn toetsenbord. Outlook vertelt me dat ik een afspraak heb. Fukkeduk! De auto moet vandaag voor de APK.
Half negen. Een kopje automatenkoffie lauwdampt naast mijn toetsenbord. Outlook vertelt me dat ik een afspraak heb. Fukkeduk! De auto moet vandaag voor de APK.
Ik breng de kinderen altijd met de auto naar school. Hoe dat komt? Dat is een slecht verhaal met alleen maar excuses die buiten mijzelf liggen. Vandaag heb ik daar wat aan gedaan.
Ik had vanmorgen een slim moment. Met één flitsend idee had ik Geert Wilders naar 0 zetels gedacht. Het was slim, erudiet en bevlogen. Het stond als een huis. En nu ik het nalees vind ik het zelfs nog beter. En dat dankzij pindakaas met nootjes.
Ik wil nooit een bekende Nederlander worden. Sinds Big Brother daalt er een tsunami aan nietsnuttende bekende mensen op ons neer. Mensen die een paar weken in een studio met camera’s hebben geleefd en daardoor in de belangstelling staan. Wordt er tegenwoordig nog wel een Nobel-prijswinnaar beroemd die ons van een levensbedreigende ziekte af heeft geholpen?
Ik ben een paars-links, dus ik kijk weleens VPRO. Gisteravond was de docureeks over Rusland van Jelle Brandt Corstius erop. Daar in Rusland hebben ze dus mooi een vrouwenoverschot. Op sommige plekken schijn je 10 vrouwen op 1 man te hebben. Ik maar denken dat Rusland geen leuk land was.
“Even bijkomen, hoor.” Ik draai op mijn rug. Eleanor gaf me een keuze: of de meiden vragen rustiger te doen of met ze naar beneden te gaan. Ik kies voor optie drie. Bijkomen.
Ik kijk naar Dexter. Het is eigenlijk al te laat. Laat, als het moment waarop je trekt begint te krijg in iets dat van je levensdagen niet in de schijf van 5 terecht zal komen. Boven hoor ik een huiltje.
Op tafel staat een doos. Er puilen een paar mappen uit. Het is een prachtig administratief stilleven. Dolores uit Dead Like Me zou trots op me zijn.
Vakantie is goed! Ik heb vorige week gekrokust met mijn meiden. En Ik heb weer ruimte in mijn hoofd voor nieuwe dingen.
Ik zat gisteren niet lekker in mijn vel. De avond ervoor had ik overgegeven. Dat was wel een opluchting, maar geen oplossing. Gelukkig had Eleanor opbeurende woorden.