Ik doe Elke’s deur open. Het is al laat en ze slaapt als een roos. Ik breng haar naar de badkamer om te plassen.

In een volgend leven wil ik Hank Moody zijn. Ik geef het niet graag toe, maar ik kan er niets aan doen. Het is wat het is.

De AVRO heeft een speciale test. Iedere nieuwe medewerker moet hem ondergaan. Het is de test der testen. Hij is bruut. Hij is gruwelijk. De test is al langer bekend, maar vandaag is er voor het eerst iets uitgelekt.

Ik heb FourSquare op mijn telefoon. Met dat programmaatje kun je twittervriendjes vertellen dat je op je werk bent. Of in een bepaalde kroeg. Of op het stadhuis. Da’s leuk, want dan weet iedereen waar je bent. Het is helemaal top als je ergens “burgemeester” van wordt. “Burgemeester?” hoor ik je zeggen. Ja, “burgemeester”.

David loopt mij al een paar dagen uit te dagen. Hij beloofde de blog te schrijven die het eind van de iPad in zou luiden. Nou, hij heeft het gedaan, hoor! Ik heb het gelezen en Apple verkoopt er zeker geen iPad minder door. Dat kan beter. Dat moet beter.

Er is 1 woord dat ik nooit onthoud. Het is heel vervelend want ik gebruik het woord best vaak in mijn werk. Dus eigenlijk een stuk minder vaak dan zou moeten, want ik vergeet het steeds.

Apple heeft iets nieuws bedacht. Een hele grote dunne iPhone waar je niet mee kunt bellen. Dat hoeft ook niet, want ik bel eigenlijk veel te weinig met de mijne. En dan kun je er nóg uren per dag zoet mee zijn. Hij is alleen zo groot.

Ik kijk al jaren stiekem naar Oprah. Eigenlijk mocht niemand dat weten. Maar daar heb je helemaal niets aan. Je kunt er beter eerlijk over zijn. Oprah maakt perfect televisiebehang.

Ik zie een heel groot voorhoofd op televisie. Het is de bedrijfsleider van Albert Heijn’s reclamefiliaal. Er staat een elftal profs op zijn supermarkt om voetbalplaatjes te promoten.

Vorig jaar kwam ik lyrisch van Noorderslag. Ik had Kyteman’s Hip Hop Orkest gezien. Nee, ik had het niet gezien, ik had het beleefd. Uitzonderlijk hoeveel power, pret en passie er op één podium past.