De buik van E wordt prachtig. Mooi rond en lief zacht. Donderdag was ik bezig met mijn gebruikelijke handoplegging en toen voelde ik het. Een armpje of beentje maakte via de baarmoederwand en E’s buik conact met mijn hand.

Hallo, klein wezentje. We zijn al naar het gemeentehuis geweest en ik ben nu officieel je vader. Tot over een paar maanden.

Ligt op het nachtkastje.

Donderdagavond 25 november 2004 om 21:01 uur. Voor het eerst deze winter ijs op de ramen.

Howard Komproe heeft het druk tegenwoordig.

Normaal gesproken plaats ik bij overlijdensberichten een foto. Bij een radiopresentator vind ik dat ongepast.

Wim ‘huuuuh’ Rigter is 37 geworden.

Jullie zijn nog niet van mij af!
Klankbeeld Wim Rigter
Belt.web-log.nl
New Radicals – You Get What You Give
Giel Beelen over Wim

E. en, later ook, ik hebben vanmiddag de auto onder handen genomen. Wassen, uitruimen, uitzuigen en spullen terugvinden die we al een paar weken kwijt waren.

Het was ook wel nodig. Door de verhuizing en verbouwing was het een zwijnestal geworden. Er reed op den duur een kuub zand mee en er zat groene algaanslag op de dorpel tussen de achterklep en het dak.

Maar nu is hij leeg en blinkt hij alsof hij net uit de showroom komt. Dus, als je nog een leuk Corsaatje uit 1998 zoekt…

Zij verstaat de kunst van bij me horen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
In mijn ogen woont ze, in mijn oren
Ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee
Soms begint ze in mijn hart te zingen
Waar het nacht wordt heeft ze lichtjes aangedaan
En door haar weet ik dan door te dringen
Tot de onvermoede schat van ons bestaan

Zij is meer dan deze woorden zeggen
In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
Maar wie weet een wonder uit te leggen
En een wonder draag ik met me mee

Ik had iets briljants bedacht, maar ik ben het vergeten. Sorry, volgende keer beter. Hoop ik.