Ja! (We kunnen)
De auto is ingepakt. Eleanor rommelt in de keuken nog aan wat laatste dingen. De gelaten onrust in mijn hoofd zakt. Het wordt langzaam echt rustig. We kunnen naar Terschelling.
* You are viewing the archive for juni, 2010
Eco-wegmisbruiker
Het was vrijdagavond. En ik was easy. Bovendien onderweg voor een kop (cafeïnevrije) koffie. Opeens dook er in mijn achteruitkijkspiegel een zwarte BWM op. Tot zover niks bijzonders.
Hoeveel plezier kun je hebben van afgunst?
Ik moet raden wat voor auto er naast me staat. Ik wacht om in te mogen voegen op de ringweg. e auto naast me is helemaal zwart en heeft een zware brom. Ik kan de auto niet goed zien. Porsche? Nee, Ferrari.
Voorzichtig rijden, kostbare vracht
Ik rijd voorzichtig. Kalm drempel op, rustig de bocht om. De laatste keer dat ik zo reed, was vlak na de geboorte van Marit. Toen we voor het eerst met z’n drieën naar huis reden.
Cold-turkey, baby!
Ik ben vorige week donderdag cold-turkey gestopt met cafeïne. Een week lang heb ik alleen maar water, thee en cafeïnevrije koffie gedronken. En dat bevalt behoorlijk goed. Ook toen ik vanmorgen toch weer een bakje echte koffie kreeg.
Ik ga stemmen
Een paar weken geleden besloot ik niet te gaan stemmen. Ik ben daar op teruggekomen. Nederland heeft mijn stem nodig. En ik ben niet te beroerd om haar mijn stem te geven.
Ding-dong, de deurbel gaat
Ik kijk schichtig naar Eleanor. “Moet ik echt naar de deur” probeer ik mijn gezicht te laten spreken. Eleanor tikt door, dus ik heb verloren. Door het glas zie ik een schilderijmap staan.
9 cassettebandjes
Queen maakte de eerste muziek die ikzelf mooi vond. “Like the way I do” was – op enig moment – een favoriet van broer Ricardo. Hij maakte mij onbewust ook enthousiast voor dit nummer van Melissa Ethridge.