* You are viewing the archive for the ‘Elke’ Category

Les 1 in muzikale opvoedkunde

Ik geloof niet in een muzikale “opvoeding”. Het heeft geen zin om je kinderen tot hun 18e lastig te vallen met je voorliefde voor – pak ‘m beet – de Beatles. Toch moet ik vaak de neiging onderdrukken. Lees verder

Marit en Elke en hun afgebrande school

We hebben een bizar weekend achter de rug. Zaterdagochtend is de school
Van Marit en Elke afgebrand. Er is niets meer van over. De impact op onze meiden is groter dan je op het eerste gezicht ziet.
Lees verder

Plassen met pappa

Tijdens de vakantie op Terschelling was ik opvallend vaak de klos. Elke had mij uitverkoren tot haar persoonlijke plasgeitebreier. En dat begon op te vallen.

Lees verder

Laat Elke maar krabbelen

Ik ben moe van het kindcommanderen. Kom nu naar beneden. Doe je schoenen aan. Blijf van die lamp af. Opschieten anders komen we te laat! Je kent het wel 2 kinderen en te weinig tijd.
Lees verder

Elke wil ook iPhonen

Ik ben heel blij met mijn iPhone. Het is mijn tweede computer geworden. Ik mail, blog en twitter accu na accu leeg. En blijf op de hoogte door handige apps van Nu.nl en de Telegraaf. Deze week is de laptop nauwelijks aan geweest.

Hij is zelfs zo makkelijk dat Elke er goed mee kan spelen. Er zit een pianootje op dat ze leuk vindt. Maar ze kan er nog veel meer mee. Tot mijn schrik!

Twitteren kan ze bijvoorbeeld al. Ze retweet met gemak De Telegraaf en Nico Dijkshoorn. Daar ben ik natuurlijk trots op (“Wat kan ze dat toch goed!”) maar … Lees verder

Gediplomeerd knutselpappa

Ik was het bijna vergeten: de kerstknutselochtend van Elke. Ieder jaar mogen peuterouders de laatste dag voor de kerstvakantie een uurtje meecreabea’en.

Elke en ik, wij kunnen er wat van. Ik doe het knippen. Elke doet het plakken. Het resultaat mag er zijn: een mooi boompje met glitters, krijt en kerst plakplaatjes. Op een closetrol

Knutselen vind ik lastig. Als je mij neerzet bij kinderen met lijm, viltstiften en scherpe scharen dan raak ik een beetje in paniek. Er zijn zo veel dingen die gestoken en onder de lijm en viltstift kunnen komen, dat ik in een deadlock raak. … Lees verder

Zielig meisje

Elke heeft haar middag niet. Op de peuterspeelzaal ging het goed. Toen ik haar ophaalde was ze lekker aan het rennen en spelen. Met grote rode blosjes op de wangen. Ik word gelijk blij als ik dat zie.

Daarna was het mis. Ze wilde niet eten en niet drinken en huilde en huilde. Ze is verkouden en ze heeft daardoor de afgelopen nachten niet goed geslapen. Ik vond haar best warm. Ze wilde niet op bed en bleef bij mij op schoot hangen.

Na drie kwartier krulde ze zich op en ging ze tegen mij aan liggen. Even later sliep ze. Nog … Lees verder

Marits beroepskeuzetest

We halen met z’n drieën Eleanor op van haar werk. In de grote zaal staan de stoelen voor het concert van vanavond al klaar. Stoelen in de zaal voor het publiek. Stoelen op het podium voor het symfonieorkest. Met de meiden aan de hand sta ik aan het eind van de catacombe.

Ik leg aan Marit uit dat er vanavond een orkest gaat spelen. En dat mamma ervoor zorgt dat de mensen weten dat het orkest optreedt, zodat ze een kaartje kunnen kopen. Ik vind dat ik het vak van marketeer goed heb uitgelegd. Dat ik ook zoiets doe, vertel ik … Lees verder

Lachen met tuiten

Marit wil niet eten. Ze pielt wat met haar lasagne en kreunt moeilijk.

“Marit, ik wil dat je nú gaat eten” zeg ik boos.

“Heù” steunt Marit sip.

Ik dirigeer Marit naar de gang en steek van wal waarom ze daar moet staan. Met dank aan de Supernanny. Niet dat dat helpt, want Marits gesteun verandert in gegrinnik. Ik voel mijn geloofwaardigheid door de vingers glippen. Ik zet nog een tandje bij: “Dus dáárom – Marit kijk mij aan! – moet je op de gang. Ik haal je straks weer op.”

Weer aan tafel horen we speelgeluiden achter de deur. Eleanor en ik moeten … Lees verder

Zachte kusjes van Elke

Meisjes moet je voor andere dingen beschermen dan jongens. Tegen jongens bijvoorbeeld. Je begrijpt vast wat ik bedoel.

Daarom ben ik trots op Elke. Oma Bets (de oma van Eleanor) ging haar een paar maanden geleden op het hoofd kussen. Sindsdien mág je haar alleen maar op het hoofd kussen. Dat vind ik eigenlijk wel jammer. Want haar mondkusjes zijn heel fijn. Haar mondje heeft mooie volle lipjes. En voelen dus heel lekker zacht aan. Als ze een mondkusje geeft, is dat heel speciaal. Meer dan het wachten waard.

Ik hoop dat ze dat een jaartje of 15 volhoudt. Als vader moet … Lees verder

Switch to our mobile site