Ik had vanmorgen een slim moment. Met één flitsend idee had ik Geert Wilders naar 0 zetels gedacht. Het was slim, erudiet en bevlogen. Het stond als een huis. En nu ik het nalees vind ik het zelfs nog beter. En dat dankzij pindakaas met nootjes.

Een marketeer verkoopt een product. Hij maakt het product zo zodat veel mensen het kopen. Stel dat hij in het broodbeleg zit en hij bedenkt – pak hem beet – pindakaas. Veel mensen kopen het product en vinden het lekker. Als het op is, kopen het opnieuw. Maar na een tijdje kopen minder mensen pindakaas. Het stinkt toch best wel een beetje.

Ze willen wat anders. De marketeer doet onderzoek en ontdekt dat mensen iets knapperigs willen op hun brood. Hij voegt nootjes toe aan de pindakaas en het is een groot succes. Dankzij de nootjes willen mensen wel uit hun mond ruiken.

Een politicus is iemand met een visie. Die visie vertelt hij aan mensen. Die mensen raken geïnspireerd en stemmen op hem.

Geert Wilders verkoopt pindakaas. In 2001 was hij tegen pindakaas met nootjes. Bij Barend en Van Dorp maakte hij duidelijk dat de voorstander van pindakaas met nootjes niet deugde.

Geert Wilders verkoopt nog steeds pindakaas. Maar nu pindakaas met heel veel nootjes. De voorstander van pindakaas met nootjes leeft niet meer. Maar die wilde veel minder nootjes in de pindakaas dan Geert.

Geert Wilders bij Barend en Van Dorp op 24 september 2001