Ik heb FourSquare op mijn telefoon. Met dat programmaatje kun je twittervriendjes vertellen dat je op je werk bent. Of in een bepaalde kroeg. Of op het stadhuis. Da’s leuk, want dan weet iedereen waar je bent. Het is helemaal top als je ergens “burgemeester” van wordt. “Burgemeester?” hoor ik je zeggen. Ja, “burgemeester”.

Natuurlijk geen echte burgemeester. Het is digitale gekkigheid. Het zit zo: als je vaak genoeg op een bepaalde plek komt, dan wordt je “Mayor”. Ik ben “Mayor” van mijn eigen huis én van mijn werk. Ik ben de enige op FourSquare die ooit in mijn huis is ingecheckt.

Op mijn werk is 1 iemand mij voor geweest. En hem heb ik vandaag van de “Mayor”-troon gestoten. Hoogtepunt van mijn dag. Nu nog de school van Marit kapen en ik ben dé man.

Voor wie is FourSquare? Voor dezelfde mensen die op hun blog laten zien dat ze een hip merk spijkerbroek hebben gekocht. FourSquare is voor poseurs die willen laten zien dat ze een druk leven hebben of hippe dingen doen. En daarom vind ik het ook zo leuk. Ik ga niet naar plekken waar je over opschept, dus vertel ik het graag.

Ik geef jullie alvast een tip voor morgen. Tegen half 9 ben ik bij school, tegen 9 op mijn werk en daarna tussen half 6 en 6 ben ik weer thuis.

FourSquare is de meest nutteloze webgimmick sinds 1991. Iemand van de universiteit van Cambridge richtte toen een camera op een koffiepot. Alleen maar omdat hij te lui was om koffie te zetten. Als de koffiepot vol was, ging hij halen. Was de pot leeg, dan wachtte hij tot een collega nieuwe had gezet.

FourSquare doet precies hetzelfde.

“Is Kees al op kantoor?”
“Die staat… NU bij school. Het is donderdag. Zijn beurt om de kinderen naar school te brengen.”
“Ik kan niet nog een half uur wachten. Koffie?”

FourSquare is gemaakt voor poseurs. En wordt groot gemaakt door luie varkens die geen koffie willen zetten.