Tussen drie sneeuwvlokken door stal ik een kus van haar.

Dat is waar ik over zou opscheppen tegen mijn vrienden. Tenminste, als ik een groot-prater was. Dat was ik niet. Groot kusser ook niet. Zij moest aanstalten maken om weg te fietsen, afstappen en, vlak voor ik mijn bus in ging, mij een kus op de wang geven.

Ze stalde haar kus bij mij, verwarmde mijn hart en doet hem nog iedere dag een sprongetje maken.

Mijn leven in een bijzondere busreis naar huis geworden.