Het gaat om de bubbeltjes
Ik kijk graag naar mensen. Dit gebeurde afgelopen zomer om een warme dag. Twee Friezen staan naast elkaar.
Fries I spuugt.
Fries II: “Da’s niet ver.”
Fries I: “‘t Gaat niet om de vérte. Gaat om bubbeltjes.”
Fries II: “Van die belletjes als die op de grond ligt.”
Fries I: “Ja, van die bubbeltjes die dan langzaam weggaan.”
Fries II: “Met van dat witte spul daartussen.”
Fries I: “Zo’n fluim is een pure poëzie. Het vliegt door de lucht en komt met een splut neer. De bubbeltjes poppen langzaam stuk voor stuk tot er een half-doorzichtig goedje overblijft. En dat verdampt dan in de zon.
Fries II: “Recyclen is eigenlijk best wel mooi.”
Fries I: “Da’s leuk, maar het gaat om de bubbeltjes.”
Comments (6) | Pseudopoëzie | 11 November 2009

Dit is nou eens echte poëzie. Heel gevoelig.
Comment by Emma — 11 November 2009 @ 21:42
Haha! Inderdaad.
Heel gevoelig.
Kwetsbaar.
Aangeraakt.
Comment by carice — 11 November 2009 @ 23:05
:-)
Comment by carice — 11 November 2009 @ 23:06
Inderdaad Emma.
Kwetsbaar.
Aangeraakt.
Comment by carice — 11 November 2009 @ 23:07
Ach ja, Friezen. Je moet wat he.
Comment by David — 12 November 2009 @ 10:14
Mooi dat jullie dat ook zien.
Comment by Bjorn — 12 November 2009 @ 23:58