Naar de vierde

Vandaag hoorde ik dat we gaan verhuizen op het werk. Van de elfde gaan we naar de vierde. Dat voelt niet goed. Het is een soort degradatie. Je gaat van het penthouse naar het pied-a-tere. Eeuwig zonde.

Naar de vierde. Niet te geloven. Na anderhalf jaar ben je gewend aan het uitzicht. Maar toch, doet het een beetje zeer. De status die het geeft als je ‘s morgens in de lift staat en je blijft als laatste over. The last man standing. Het is een kleine victorie, die hem alleen zit in het indrukken van de hoogste knop.

Het is niet meer dan status. Klatergoud. Een pakketje schroot met een dun laagje chroom. Eigenlijk een klein beetje zielig. Omdat je weg moet én omdat ik jullie er iets over schrijf.

Een excrement van polyurethaan hardschuim

Het lijkt mij lachen om eens een kunstwerk te maken. Een lelijk ding waar mensen arty farty en met de hand aan de kin omheen lopen. Het mooiste zou zijn als ze dat alleen maar doen omdat ik ze een verhaal op de mouw heb gespeld.

Ik zit te denken om een enorme drol van purschuim.

Poep is één van de weinige dingen die wij met ons lichaam volledig beïnvloeden. Ons lichaam stopt eten in onze mond. Dat eten wordt via ons speeksel, de maag en de darmen verteerd tot stront. Zijn we ziek, dan is het dun. Hebben we een week geen ontlasting, dan is het veel. Moet je overgeven, dan is het weinig. En afhankelijk van wat je gegeten hebt, is kan het alle kleuren van de regenboog hebben.

Je ben dus niet wat je eet, maar je bent wat je poept.

Daarom ben ik ook falikant tegen diepspoelers. Je kunt niet meer goed zien wat voor werk je hebt afgeleverd. Dat moet bij veel mensen een onbevredigend gevoel geven. Ik wil een ouderwetse plee met een plateautje. Zo kun je tenminste zien of je een mooie J of misschien wel een perfecte O hebt geproduceerd. En omdat je bent wat je poept, leer je waarschijnlijk ook nog veel over jezelf. Het zou mij niet verbazen als de intrede van de diepspoeler het percentage mensen met een identiteitscrisis onder de bevolking heeft vedubbeld.

Weet je? Ik zie mij al helemaal zitten bij De Wereld Draait door. Ik moet dus wel wat grappigs hebben. Een gimmick om met mijn drol op televisie te komen. Laten we zeggen dat het een sculptuur is vrij naar mijn eigen werken. Pur is best een lastig goedje met veel oneffenheden. Daar vallen vast wel een paar pinda’s in te herkennen of zo. Het is, denk ik, ook goed om een duidelijk menu te hebben van de dagen ervoor. “Ja Mathijs, de nummer 23 met saté van De Lange Muur werkt altijd erg op mijn dikke darm. Vandaar dat het een beetje papperig lijkt.”

Even lekker psuedoholistisch de grachtengordel te kakken zetten. Ik durf het bijna niet te vragen, maar … eh … heeft er iemand nog wat pur over?

Snoep verstandig, eet een Yolanthe!

Yolanthe plukt een appel. Foto: ANP Frank van Beek.
Foto: ANP Frank van Beek

Yolanthe Cabau van Casbergen maakt reclame voor appels. Da’s best slim.

Stel je Yolanthe voor die een sappige appel eet. Stel je nu een puisterige puber voor die net zo’n appel eet. Die puisterige puber denkt – onder invloed van hormonen, dus we kunnen hem niets kwalijk nemen – binnen de kortste keren aan het met Yolanthe eten van een appel. Tegelijk happen, met een appel in het midden. Zoiets.

Waarom zou je dan nog onderbroeken van de C&A kopen? Hup naar de groenteboer!

Geautomatiseerd bericht

Eleanor stelde laatst een vraag aan VistaPrint over een bevestigingsmailtje die zij had ontvangen van een bestelling van iemand anders.

Geachte klant,
Dank u voor uw email aan VistaPrint, uw online oplossing voor het beste drukwerk voor de beste prijs.
Wegens een toename in het aantal vragen op dit moment zijn wij niet in staat om uw email te beantwoorden.
Wij bieden onze verontschuldigingen aan voor enig ongemak dit voor u teweeg brengt.
Om uw vraag te beantwoorden raden wij u aan om de hulp pagina van onze website te bezoeken waar u antwoorden op een veelvoud aantal vragen kunt vinden: http://www.vistaprint.nl/vp/ns/customer_care/help/default.aspx?
Onderstaand treft u tevens antwoorden aan voor de meestgestelde vragen die wellicht aan uw verzoek voldoen.
Wij willen u er tevens op wijzen dat uw email niet bewaard of beantwoord zal worden.
Indien u het antwoord op uw vraag niet op de hulp pagina gevonden heeft verzoeken wij u vriendelijk om uw informatie verzoek naar emailservicesvpnl@vistaprint.com te sturen.

Wij bieden nogmaals onze verontschuldigingen aan voor enig ongemak dit voor u teweeg brengt.
Dank u voor uw interesse in VistaPrint. Wij waarderen uw klandizie en uw geduld, en zien ernaar uit om u van dienst te zijn.
Hoogachtend,
VistaPrint

In de wolken

Eleanor’s fiets ligt met een lekke band achterin de auto. De achterbank plat. Lege flessen, “het ding” waar Elke in loopt en de cassette met het afdekdoek van de kofferbak liggen ernaast. Op de ringweg rept Groningen zich naar huis.

“Kijk. Mooie wolken.”

Ik zie het eerst niet. “Ja. Care-Bear-wolken.”

Eleanor gniffelt “Ja.”

Knocked Up moet je zien!

knocked-up_katherine-heigl_leslie-mann.jpg

Vanmorgen zijn we naar een speciale voorpremière van Knocked Up geweest. Eleanor had via de Viva kaartjes gewonnen. Het leek haar zo’n leuke film omdat ze Katherine Heigl zo leuk vindt. Dat snap ik wel.

Knocked Up is echt een aanrader. Zeker als je kinderen hebt. Ik heb me enorm bescheurd toen de net zwangere Katherine Heigle bij de gynacoloog komt. Op het moment dat hij onder het doekje duikt voor een inwendige echo zegt hij: “Je lijkt inderdaad op je zus”.

27 september in de bioscoop

Ik heb er trouwens geen probleem mee dat Eleanor fan is van Katherine Heigl. Maar het is natuurlijk een beetje vreemd. Voor mij. Ik blijf een man, dus de eerste associatie die ik met haar heb is: “lekker wijf”. Ik weet eigenlijk wel zeker dat Eleanor die niet heeft. Hoogstens vindt ze haar een knappe vrouw. Daar zit dus blijkbaar nog wat voor. Heeft ze een soort humor die ik niet zie? Ik heb me bescheurd om de film, maar daar kun je gewoon een goede scriptschrijver voor vragen. Ik ben dus een beetje in de war.

Misschien moet ik Eleanor dit maar niet vertellen. Dan zit je toch anders naar Grey’s Anatomy te kijken. Dan moet Eleanor lachen omdat Isobel (gespeeld door K.H., red) met een co-assistent de bezemkast in duikt om de koffer in te duiken. Waarom moet ik dan nog lachen? Is het grappig dat ze last van de hormonen heeft door een hittegolf? Kortom: de wereld is 360 graden gedraaid en staat overdwars op zijn kop.

Eigenlijk moet ik niet zeuren. We zijn een keer naar The Corrs geweest. Mijn toemalige collega’s prezen mij gelukkig met een vriendin die mij meeneemt naar een concert met drie zulke mooie vrouwen. Ik ga dus de verzamelde werken van K.H. op DVD aanschaffen. Te beginnen met Under Siege 2. Kwaliteit, dus.

Gelukkig zijn er al drie seizoenen van Grey’s Anatomy.

Nog maar 1 mijl te gaan

Ik denk de afgelopen weken in mijlen. Menzis sponsort dit jaar de 4 Mijl van Groningen, dus ik doe ook mee. Voor mijn gevoel ben ik veel te laat begonnen met trainen, maar ik klaar niet over het resultaat tot nu toe. Een maand geleden had ik nog nooit langer dan een kilometer hardgelopen en vandaag heb ik er 4,6 gelopen. Omgerekend: ongeveer 3 mijl.

Uiteindelijk moet ik 6,437 kilometer lopen.

Best heroïsch om ‘s avonds in het donker, tegen de wind in te vechten tegen de vermoeidheid. In het frans noemen ze dat volgens mij: Moi, ce héros. Superman is er niets bij. Maar zo’n cape maakt je wel wat langzamer.