Bjorns 6e zintuig

Het kan best zijn dat ik een 6e zintuig heb. Ik heb bijvoorbeeld het doelpunt van Marco van Basten in de EK-finale voorvoeld. Arnold Muhren zette de bal voor en toen wist ik dat Van Basten zou scoren. Hij stond in een onmogelijke hoek, zoals je weet. Aan de andere kant dacht ik ook dat die penalty van de Russen erin zou gaan. En ik zag ook Louis van Gaal op het WK.

Wichelroedelopen is ook niet aan mij besteed. Op zoek naar water wijzen die dingen altijd naar mijn blaas. En als kind heb ik vaak mijn vissenkom in een glazen bol willen omtoveren. Maar dan vind je wel lekker snel water.

Ik moet altijd een beetje lachen om de paranormale figuren die je op televisie ziet. Char moet veel naar Sesamstraat hebben gekeken, want ze kent alle letters van het alfabet. Ik begrijp niet waarom Uri Geller zijn leven wijdt aan het mentaal buigen van lepels. Het is volstrekt zinloos. En je blijft naar Blokker lopen.

Bij mij blijven de lepels in de la en ik roep alleen letters om Marit te leren spellen. En voor deze zomer voel ik een Europees kampioenschap aankomen. Als we niet winnen, dan heb ik in ieder geval een voetbaltoernooi in Zwitserland en Oostenrijk voorspeld.

Welke kleur krijgt een smurf die stikt?

Marit vroeg zich af waarom smurfen blauw zijn. Eleanor en 2 oma’s moesten het antwoord schuldig blijven. Ik ook.

Maar ik kreeg een ingeving. “Smurfen komen uit de waterslang. En water is blauw, dus de smurfen ook.” Ik vond mijzelf briljant. Marit knikte. Ze was volgens mij al bezig met een ander filosofietje waar ze geen hulp bij nodig had. Het geheim van die blauwe smurfen had ze tussen het tandenpoetsen en pappa’s nachtzoen al even opgelost. En dat had never nooit niet met een waterslang te maken. Het idee alleen al.

Ik heb er ook nog eentje voor jullie: Welke kleur krijgt een smurf die stikt?

Gustave en ik

Ik vind Gustave Flaubert een goede schrijver. En niet alleen omdat het interessant is om aan name dropping te doen met een Franse schrijver. Ook omdat hij schrijven niet altijd makkelijk heeft gevonden. Hij schijnt eens gezegd te hebben dat hij zich een violist voelt met vingers die het geluid in zijn hoofd niet kunnen reproduceren.

Caveman

Biologisch gezien is vader worden een eitje. Eigenlijk een eitje met een zaadje.

Na de geboorte van Marit was dat bij mij niet anders. Gevoelsmatig was het ook meteen raak. Ze moest naar de kinderafdeling omdat ze niet zo’n goede start had. Ik dacht niet aan Eleanor en ik liep zonder om te kijken met de co-assistent mee. (Ik denk ook omdat E in goede handen was.)

Het was de eerste keer dat ik het oergevoel had.

Dit weekend waren we met z’n allen een paar dagen op de Veluwe. Het weer was geweldig, dus hebben we een paar fietsen gehuurd. Je vaderschap wordt dan opeens heel praktisch. Je bent de man die wel even twee zitjes monteert. Als je ze er niet zomaar op krijgt, dan komt dat oergevoel weer om de hoek kijken.

Gelukkig scheen de zon. Anders had er die avond everzwijn op het menu gestaan.

Droste-effect

Ik heb een tijdje niet geschreven. En het lijkt erop dat beginnen niet meer lukt. Dan moet je als weblogger niet onnodig moeilijk gaan doen. Je moet vooral geen dramaqueen met writersblock worden.

5 dingen die je vooral niet moet doen
5. Naar je vriendin staren – hopend dat ze je zich ontpopt tot een muze.
4. WÊÊr een YouTube-filmpje plaatsen.
3. Naar Project Runway kijken – voor de kleren
2. Zuchten, steunen en kreunen
1. Veel cola light drinken om in hogere sferen te raken

Wat je vooral wÊl moet doen:
Een stukje plaatsen over de 5 dingen die niet moet doen en wat je vooral wel moet doen.