Zorg dat je geen oliebollentrauma krijgt

Ik heb een echt oliebollentrauma. Mijn therapeut raadt me aan om erover te schrijven en het met anderen te delen. Het zal niet makkelijk zijn, maar hier gaat hij dan.

Twee jaar geleden wilde ik oliebollen bakken. Het leek me leuk. Eigengemaakte oliebollen waar je geen kwartier voor hoeft te kleumen in de rij. Lekkere oliebollen uit eigen keuken zouden het klapstuk van onze oudjaarsavond worden.

Niets werd minder waar. Eleanor begon een week vantevoren al te zeuren over de nadelen. Het zou stinken in huis. Had ik het al eens eerder gedaan? En wist ik wel hoe lang je er mee bezig bent? Eleanors opa stond volgens de overlevering op oudjaarsochtend altijd om half vier op om het beslag te maken.

Gedesillusioneerd hing ik de garde terug in de wilgen. En ik stond dat jaar wel 3 kwartier voor oliebollen in de rij. Ik sliep al voor het begin van de oudjaarsconference.

Geschokt was ik dan ook om te horen dat Eleanor vorig jaar oliebollen wilde bakken. Ik riep verontwaardigd: dan moet je voor dag en douw beginnen en het hele huis gaat er van stinken. Dat viel allebei wel mee, verzekerde ze me.

Gefrustreerd kauw ik voor het tweede jaar op Eleanors oliebollen. Ik hoop dat ik ze volgend jaar lekker ga vinden.

Chillaxen in het bubbelbad

We konden zwemmen voor 1 euro. Dus wij zwemmen, want de korting geldt nog tot het einde van het jaar. En dat willen we niet missen natuurlijk.

In het zwembad draait het veel om uiterlijk. Mensen lopen er praktisch naakt rond. Ik was daarom blij dat ik regelmatig buikspieroefeningen doe. Niet om een sixpack te krijgen, maar om mijn zwembandje goed in te kunnen houden.

Het was leuk. De meiden spetten en spatten lekker in het rond en gingen glijbaan op en glijbaan af. En natuurlijk was er een traditioneel oud-Hollands rondje pappa natspetteren. Ik berust in mijn lot. We hadden ook nog een bubbelbadmuntje gehaald. Dus dat was een leuke afsluiter.

In het bubbelbad naast ons zaten 2 pubers. Een jongen en een meisje. Zij lag te relaxen. Ze had de touwtjes in handen. Hij lag een beetje gespannen op zijn zij. Hij wilde niet laten zien wat onder de bubbels verscholen ging. En hij had niet in handen wat hij in zijn handen wilde hebben.

De glimlach op zijn gezicht kwam wel uit de grond van zijn hart. Hij had misschien wel wilde plannen die hij niet publiekelijk kon uitvoeren. Als hij ze al ooit met haar zou kunnen uitvoeren.. Toch wist hij 1 ding:Β Tot ver voorbij Valentijnsdag zal hij met een odol wakker worden.

Viespeuk.

Blauwe manen komen steeds vaker voor

Julius Cesar heeft onze kalender bedacht. Ik denk dat hij dat heeft laten doen. Dat doet hoger management wel vaker. En dan mogen zij daarmee aan de haal. Zo is de Juliaanse kalender ontstaan.

Dankzij deze kalender hebben we blauwe manen. Dat is als er 2 keer in dezelfde maand een volle maan is. De 2e maan is de blauwe maan. Het heeft niks met smurfen te maken. Het schijnt (niet grappig bedoeld) niet zo vaak voor te komen.

Het is nog bijzonderder als dat in de nacht van oud en nieuw gebeurt. Da’s logisch want die nacht komt maar 1 keer per jaar voor. Maar we hebben geluk. Hij komt steeds vaker voor. De vorige was in 1990 en de volgende is al over 18 jaar.

Zou je ook blauw maanzaad hebben?

Week 53 heeft uw hulp nodig!

Hoeveel weken heeft een jaar? Nee, een jaar heeft 53 weken.

Ga maar na. Er zitten 365 dagen in een jaar en week heeft 7. Als je dat gaat delen dan kom je uit op 52 rest 1. Er is dus ieder jaar minimaal 1 dag die in week 53 valt.

Week 53 is de schlemiel van het jaar. Niemand weet van je bestaan. En als je er bent, dan neemt niemand de moeite om kennis van je te nemen. Terwijl jij de laatste en de eerste dag van het jaar in je hebt. Snap! zong ooit nog eens “The first, the last, eternity”. Achteraf was dat liedje voor jou!

Als de halve wereld lam zijn roes uitslaapt, hou jij trouw de wacht. Iedereen veegt zijn voeten aan jou af en stapt schoonsvoets het nieuwe jaar in. Schande is nog te zwak om deze wantoestand te beschrijven. Week 53, jou wacht een eeuwigheid van vergetelheid.

Tijd om daar wat aan te doen. Week 53 verdient een landelijke campagne. Een Postbus51-spotje. Paginagrote advertenties in landelijke dagbladen. Billboards langs de snelweg. Kinderen die in weer en wind met een geΓ―mproviseerd collectebusje de deuren afgaan. Een eigen Hyve.

Serious Request is geweest. Maak allemaal snel geld over op Giro 53 53 53 onder vermelding van Red Week 53.

Week 53 rekent op u.

Ik presenteer u: De Koningin

Ik ben een slechte recensent. Toch wil ik vertellen dat ik de film The Queen erg mooi vind.

The Queen gaat over de periode van de dood van Diana tot en met haar begrafenis. Je volgt hoe koningin Elisabeth en de Engelse koninklijke familie met haar dood omgaan. En hoe Tony Blair moet proberen te redden wat er te redden valt.

Maar, zoals gezegd, ik ben een slechte recensent. Ik zou veel willen zeggen over het prachtige spel van Hellen Mirren. Hoe zij de essentie van koningin Elisabeth raakt. Als ik de vorige zin terug lees, dan geloof ik het zelf niet.

Daarom beschrijf ik een scene die ik erg mooi vind. De koninklijke familie bekijkt de bloemen in de hekken van Buckingham Palace. De camera kijkt van achter het publiek naar het hek. De familie staat tussen het hek en het volk in.

Of als Charles tegen Tony Blair zegt dat ze beide moderne mannen zijn. En natuurlijk Cherie Blair die folumineert tegen haar man over de waanzin van de monarchie. Prince Philip wordt gespeeld door het baasje van Babe.

Wat ik gewoon wil zeggen: The Queen is Bjorns-film-die-je-moet-zien-top-tip!

Pappa moet spectaculair doen

In onze straat ligt nog veel sneeuw. Auto’s hebben Β een spoor gemaakt. Dat is erg handig, want het maakt het rijden een stuk makkelijker.

Ook leuker. Want als je in een spoor tegenstuurt dan gebeuren er spectaculaire dingen. Nou… Eigenlijk gebeurt er niet zo veel. De auto wiebelt wat heen en weer en je krijgt het gevoel dat je moet tegensturen om recht te blijven rijden. Op het moment dat je a.s. vrouw en kinderen in de auto zitten is het waanzinnig spectaculair. Je a.s. houdt zich angstvallig vast. En je kinderen gieren het uit van plezier.Β “Pappa heeft een achtbaan.”

Jammer genoeg heb ik dat laatste erbij bedacht. Ik zat alleen in de auto en ik vond het leuk om een beetje door de sneeuwdrek te sturen.Β Mijn a.s. zou zeggen: “Jongetjes.” Gevolgd door een zucht.

Je moet wat met Kerst zonder iPhone.

Dat wordt een zware Kerst

Ik rommel door mijn tas. Notitieblok, pen, oordopjes, werkmobiel. Alles zit er in. Geloof ik. Ik mis iets, maar ik weet niet wat. Op de bank, ontdek ik het. Mijn iPhone.

O. Mijn. God! Ik ga nog een keer mijn tas door. Niks. Ik haal alles er uit. Niks. Ik kijk in mijn jas. Niks. Ik kijk in de auto. Niks. Mijn hart gaat als een gek te keer. Waar kan hij nou zijn?

Ik pak mijn werkmobiel om de iPhone te bellen. Als ik mijn nummer wil intoetsen, zie ik dat ik een voicemail heb. Een collega vertelt dat ze hem gevonden hebben. Ze leggen hem veilig in de kast.

Een blik op de klok: kwart voor 8.Β Het kantoor ging om 6 uur dicht vanavond. Dat bekent 2 kerstdagen en een zondag zonder iPhone. 3 dagen onverdeelde aandacht voor vrouw en kinderen.

*slik*

Dat wordt een zware Kerst πŸ˜‰

Kerst, Pasen en Sint Juttemis op 1 dag

Vanmiddag had ik een geweldige brainstorm. Ik kan niet vertellen waar het over gaat, want voor je het weet gaat een andere marketeer ermee vandoor. Je kunt ze niet vertrouwen!

Soms gaan dingen gewoon ontzettend lekker. Dan klopt alles opeens. Daar waar je normaal onzin uitkraamt, ben je Γ©n rap van de tongriem gesneden en snijdt alles was je mond verlaat hout. We begonnen met een leuk idee en dat hebben we omgebouwd naar een geweldig concept waar we veel lol aan gaan beleven.

Voor ik het wist hadden we het idee met uitwerking op 3 A4’tjes staan. Het klonk als een bel en klopte als een zwerende vinger. Dit was het idee waar we het komende decennium een positieve beoordelingen door zouden krijgen. High-fivend hupsende we over de afdeling. Kerst, Pasen en Sint Juttemis vielen op 1 dag.

Ik hoop dat het morgen ook nog zo goed is.

Laat Laura met rust

Ik vind het verhaal van Laura het zeilmeisje erg treurig. Je bent 14, je wilt zeilen en je zou het liefst de wereld rond gaan. Dat mag best. Alleen niet in je eentje.

Er komt een rechter aan te pas om je dat te verbieden. En ondertussen word je beroemd. Beroemd omdat je niet mag wat je graag wilt.

Je bent nog steeds 14. Je ouders zijn uitelkaar. En heel Nederland weet hoe je het op school doet. Ik kan me dan voorstellen dat je wegloopt naar Sint Maarten. Al liep je een paar jaar geleden nog lampion met Sint Maarten.

Ik weet niet wat er fout gaat. Maar als de media hun bek nu eens houden over Laura. Dat zou best helpen, denk ik.

Puber zijn is al lastig genoeg zonder dat je het woord van het jaar bent.