in Weblog

Hallo met de retrofuturoloog

“Ik ga eens in de drie jaar met de trein”, legde ik het meisje achter de koffiecounter uit. De gratis spaarkaart voor mijn ‘gezonde keuze’, hoefde ik dus niet.

Langs het spoor was veel veranderd. Van inchecken had ik alleen in het nieuws gehoord. En de jarenlange verbouwing van Hoog-Catherijne viel me op de heenweg niet op.

Lopend naar de trein huiswaarts stond ik opeens op een roltrap. In de buitenlucht, nog wel. Zou de architect hebben gedacht: “lekker modern”? Het deed mij retrofuturistisch aan. Met grote infrastructuurprojecten kan dat best. Die duren vaak tientallen jaren. En wat iemand in de jaren ’60 verwacht dat gewoon is in 1985, is anno nu weer achterhaald. Zeker als de doorbraak uitblijft.

Ik vraag me af of er in de futurologische wetenschappen een tak is die controleert of beweringen uitkomen. Een clubje historici dat achteraf altijd gelijk wil krijgen. Als de beroepsgroep nog niet bestaat, doop ik ze hierbij retrofuturologen.

Met die gedachte checkte ik in. Modern als ik ben.

Heb je wat te melden?

Reactie