in Weblog

Man en baard

Veel mensen weten het nog niet. En ik bedacht mij dat ik het nog niet aan jullie had verteld. Dus – of je het nu wilt of niet – dat ga ik in de volgende zin verklappen. Ik heb een baard.

Eigenlijk is het een baardje. Sinterklaas en Chriet Titulaer hebben een baard. Mijn gezichtsbeharing beperkt zich tot mijn kin, bovenlip en een uitloper van een bakkebaard naast mijn oren. Als je weet dat oermensen veel lichaamshaar hadden om zich warmer te houden, dan kan mijn sjaal deze herfst nog niet met het Leger des Heils mee.

Aan de andere kant vind ik “baardje” een heel slecht woord. Ik lijk er een heel stuk stoerder door en dat is meestal niet iets wat een “baardje” doet. In het begin noemde ik het een sik. Maar dat is meer iets voor geit. Gelukkig zien andere mensen mijn baardje / sik / gezichtsbeharing als een baard.

Ik heb hem trouwens al een tijdje. Zeg maar sinds medio augustus. Ik stopte met scheren in een vlaag van vakantieluiheid. Het ironische is dat het bijhouden van een baard ‘s morgens meer werk geeft dan het afscheren. Een paar weken terug heb ik zelfs een tondeuse met opzetkammen gekocht. Ik word er echt blij van. Mijn baard wordt er steeds mooier van. Op zo’n moment is het geweldig om peinzend aan mijn baard te kriebelen.

Zo wordt Bjorn de Dromer, Bjorn de Denker.

Heb je wat te melden?

Reactie

  1. Wat log jij ineens veel! Kun je daar niet even iets over roepen? Ik was gewend hier zo ongeveer twee keer in drie maanden te komen kijken! En nu loop ik achter.
    Maar je baard is prima! Stoer! Maarre… wordt er niet geklaagd door het vrouwvolk?? Dat je schuurt?